20 Nisan 2021 tarihli ve 31460 sayılı Resmi Gazete’de 2019/2 Esas, 2020/3 Karar ve 20.11.2020 tarihli Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu yayınlandı.

Muhatabın bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın iade edilmesi ve adres kayıt sistemindeki yerleşim  teri adresinin bu adresten farklı olması halinde; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine “Mernis adresi” şerhi verilerek Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat çıkartılmasının yeterli olduğuna, öncelikle bu adrese normal bir tebligat çıkartılmasının gerekmediğine karar verilmiştir.

Kararın gerekçesi kısaca şu şekildedir:

Tebligat Kanunu’nda değişiklik yapan 6099 sayılı Kanun’un genel gerekçesinde kanuni düzenlemelerin yapılmasında adil yargılanma hakkı ve onun devamı niteliğindeki hukuki dinlenilme hakkı ile yargılamanın makul sürede bitirilmesi arasındaki hassas dengenin gözetilmesi gerektiğinin vurgulandığı hatırlatılmış, hukuki dinlenilme hakkının makul sürede yargılanma hakkından üstün olduğundan bahisle muhatabın bilinen adresine çıkarılan tebligatın bila tebliğ edilemeden iadesi durumunda Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğden önce Mernis adresine normal yoldan tebligat çıkarılmasının kanun koyucunun iradesine aykırı olduğu ve aksinin kabulünün adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinin muhatabın bilinen en son adresi olduğu varsayımının içtihat yolu ile aşılması anlamına geldiği belirtilmiştir.

Kararın tamamına şu link’ten ulaşılabilir: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2021/04/20210420-6.pdf